Η Πέμπτη πλησιάζει και στο Μέγαρο Μαξίμου ετοιμάζουν ακόμη έναν ανασχηματισμό. Έναν ανασχηματισμό που παρουσιάζεται ως «επανεκκίνηση», αν και οι περισσότεροι πολίτες έχουν χάσει πλέον τον λογαριασμό από τις επανεκκινήσεις μιας κυβέρνησης που βρίσκεται ήδη στον έβδομο χρόνο διακυβέρνησης.

Οι πληροφορίες θέλουν τον Κωνσταντίνο Κυρανάκη να αποχωρεί από το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, πληρώνοντας το πολιτικό κόστος μιας περιόδου που μόνο επιτυχημένη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Στο ίδιο παζλ ακούγεται έντονα το όνομα του Παύλου Μαρινάκη για υπουργικό θώκο, μετά από μια μακρά θητεία στο κυβερνητικό βάθρο, όπου η επανάληψη των ίδιων επιχειρημάτων έχει πλέον μετατρέψει τις ενημερώσεις των πολιτικών συντακτών σε άσκηση υπομονής.

Στο παρασκήνιο, δεν λείπουν και τα σενάρια για αξιοποίηση προσώπων που μέχρι χθες εμφανίζονταν εκτός κυβερνητικού κάδρου. Άλλωστε, η πολιτική μνήμη στην Ελλάδα είναι συχνά μικρότερη από τη διάρκεια ενός υπουργικού συμβουλίου.

Για τις Σέρρες, πάντως, το ενδιαφέρον εστιάζεται αλλού. Το όνομα του Τάσου Χατζηβασιλείου εξακολουθεί να βρίσκεται σταθερά στις λίστες των πιθανών υπουργοποιήσεων. Και όσοι γνωρίζουν τα παρασκήνια της κυβερνητικής παράταξης, επιμένουν ότι ο Σερραίος βουλευτής διατηρεί ισχυρούς διαύλους επικοινωνίας με το πρωθυπουργικό περιβάλλον και σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας.

Η πιθανή αξιοποίησή του δεν θα αφορά μόνο το πρόσωπό του. Θα αποτελεί και πολιτικό μήνυμα προς έναν νομό που παραδοσιακά υπήρξε γαλάζιο προπύργιο, αλλά σήμερα εμφανίζει διαφορετικές τάσεις. Η σταδιακή υποχώρηση του καραμανλικού στοιχείου, οι διαρροές ψηφοφόρων προς τα δεξιά της ΝΔ, η αυξανόμενη κοινωνική δυσαρέσκεια και η κινητικότητα που καταγράφεται γύρω από νέα πολιτικά εγχειρήματα, δημιουργούν ένα περιβάλλον που απαιτεί προσεκτικούς χειρισμούς από το κυβερνητικό επιτελείο.

Στις Σέρρες, η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικές δυνάμεις. Ωστόσο, τα ποσοστά δεν θεωρούνται πλέον δεδομένα και οι δημοσκοπικές ενδείξεις δείχνουν ότι η φθορά αγγίζει ακόμη και περιοχές που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν απολύτως ασφαλείς για την κυβερνητική παράταξη.

.Και βέβαια, σε κάθε ανασχηματισμό που σέβεται τον εαυτό του, δεν λείπουν ποτέ τα σενάρια πολιτικών «επιστροφών». Άλλωστε, η κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι η ανακύκλωση προσώπων αποτελεί διαχρονική της αξία. Έτσι, στα παραπολιτικά τραπέζια ακούγεται και το όνομα του Ανδρέα Λοβέρδου, ενός πολιτικού που επένδυσε όσο λίγοι στο εγχείρημα του μητσοτακισμού και ο οποίος, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, εξακολουθεί να αναμένει τη δική του πολιτική αποκατάσταση.

Αν τελικά επιβεβαιωθούν τα σενάρια, θα πρόκειται για μία ακόμη υπενθύμιση ότι στην πολιτική τίποτα δεν χάνεται, αρκεί να έχεις βρεθεί στη σωστή πλευρά της εξουσίας την κατάλληλη στιγμή.

Και κάπως έτσι, ο ανασχηματισμός της Πέμπτης ίσως αποδειχθεί ακόμη μία άσκηση εσωκομματικών ισορροπιών, προσωπικών εξυπηρετήσεων και πολιτικών συμβολισμών. Γιατί, όπως φαίνεται, η κυβέρνηση δεν αναζητά τόσο νέες ιδέες όσο νέα πρόσωπα για να εφαρμόσουν τις ίδιες πολιτικές.

Άντε να αποκατασταθεί και ο αγωνιστής του... μητσοτακισμού Ανδρέας Λοβέρδος. 

Γράφει ο Παρατηρητικός