Υπάρχουν στιγμές που οι δημοσκοπήσεις μοιάζουν λιγότερο με εργαλείο αποτύπωσης της κοινωνίας και περισσότερο με δελτίο αισιοδοξίας του Μεγάρου Μαξίμου. Και η περίπτωση της Opinion αρχίζει πλέον να δημιουργεί όχι απλώς απορίες, αλλά σοβαρό πολιτικό θέμα.

Γιατί όταν μια εταιρεία, λίγες ημέρες πριν τις ευρωεκλογές του 2024, εμφάνιζε τη Νέα Δημοκρατία στο 33% και η κάλπη την προσγείωσε στο 28,3%, τότε το ζήτημα δεν είναι μια «στατιστική αστοχία». Είναι η επιμονή στη δημιουργία ενός πολιτικού αφηγήματος υπεροχής, ακόμη και όταν η κοινωνική πραγματικότητα φωνάζει το αντίθετο.

Και τώρα, ξανά τα ίδια. Με αναγωγές αναποφάσιστων που «φουσκώνουν» τεχνητά τα κυβερνητικά ποσοστά και με παρουσιάσεις που περισσότερο θυμίζουν πολιτική καμπάνια παρά ερευνητική αποτύπωση. Η μέθοδος γνωστή: κατασκευή κλίματος κυριαρχίας, εμπέδωση πολιτικής ηγεμονίας και καλλιέργεια της αίσθησης πως «δεν υπάρχει εναλλακτική».

Το πρόβλημα όμως είναι βαθύτερο. Όταν οι δημοσκοπήσεις παύουν να λειτουργούν ως καθρέφτης της κοινωνίας και μετατρέπονται σε εργαλείο ψυχολογικού επηρεασμού των πολιτών, τότε έχουμε κρίση αξιοπιστίας για ολόκληρο το σύστημα ενημέρωσης. Και αυτή η κρίση δεν αφορά μόνο τις εταιρείες μετρήσεων. Αγγίζει τα media που τις αναπαράγουν άκριτα, τα πολιτικά κέντρα που τις αξιοποιούν και ένα επικοινωνιακό σύστημα εξουσίας που επενδύει περισσότερο στην εικόνα παρά στην πραγματικότητα.

Γιατί η πραγματικότητα έξω από τα γυαλισμένα ποσοστά είναι πεισματάρα:
η ακρίβεια τσακίζει,
οι λογαριασμοί πνίγουν,
η κοινωνική δυσαρέσκεια μεγαλώνει
και η πολιτική φθορά της κυβέρνησης είναι ορατή σε κάθε κοινωνικό στρώμα.

Όσο κι αν κάποιοι επιχειρούν να τη «διορθώσουν» με ποσοστά και αναγωγές.

Π.Τ