Ο Μπέρτραντ Ράσελ (1872–1970), ένας από τους σημαντικότερους φιλοσόφους, μαθηματικούς και στοχαστές του 20ού αιώνα, αφιέρωσε τη ζωή του στην αναζήτηση της αλήθειας, της λογικής και της ανθρώπινης προόδου. Βραβευμένος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1950, πίστευε ότι η γνώση αποκτά πραγματική αξία μόνο όταν υπηρετεί τον άνθρωπο και την κοινωνία.

Η φράση του αυτή αποτυπώνει με μοναδική ακρίβεια την ουσία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Η αγάπη για τον τόπο, χωρίς γνώση, σχέδιο και ικανότητα, δύσκολα μετατρέπεται σε ουσιαστικό έργο. Οι καλές προθέσεις, όσο ειλικρινείς κι αν είναι, δεν αρκούν για να αντιμετωπίσουν τις σύνθετες ανάγκες μιας τοπικής κοινωνίας.

Από την άλλη πλευρά, η γνώση χωρίς αγάπη για τον άνθρωπο, τον τόπο και την κοινωνία οδηγεί σε μια ψυχρή και απρόσωπη διοίκηση. Μπορεί να είναι αποτελεσματική σε αριθμούς, αλλά συχνά αποτυγχάνει να αφουγκραστεί τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών.

Υπάρχει όμως και μια τρίτη, εξίσου κρίσιμη διάσταση: η αγάπη για τον τόπο δεν είναι συναίσθημα· είναι στάση ευθύνης. Εκφράζεται καθημερινά μέσα από τη διεκδίκηση, τη σύγκρουση όταν απαιτείται και την αταλάντευτη υπεράσπιση των συμφερόντων των δημοτών και της πόλης.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν είναι δημόσιες σχέσεις ούτε διαχείριση ισορροπιών. Είναι αποστολή. Είναι η ευθύνη να υπηρετείς το κοινό καλό, να προστατεύεις την τοπική κοινωνία από επιλογές που την αδικούν και να δημιουργείς προοπτική για τις επόμενες γενιές.

Ο πραγματικά άξιος αυτοδιοικητικός δεν αρκεί να διαθέτει γνώσεις ούτε μόνο να αγαπά τον τόπο του. Οφείλει να συνδυάζει επιστημονική επάρκεια, κοινωνική ευαισθησία, διοικητική ικανότητα και το θάρρος να υπερασπίζεται, χωρίς εκπτώσεις, το συμφέρον της πόλης και των ανθρώπων της.

Αυτό είναι το βαθύτερο νόημα της σκέψης του Ράσελ. Και ίσως αυτό να είναι το σημαντικότερο κριτήριο με το οποίο οφείλουν οι πολίτες να αξιολογούν όσους ζητούν την εμπιστοσύνη τους για να διοικήσουν τον τόπο τους.

Υ.Γ  Όσοι διοικούν σήμερα ας μην ξεχνούν ότι εξελέγησαν για να υπηρετούν το συμφέρον της πόλης και των δημοτών, όχι προσωπικά, κομματικά ή κάθε λογής ιδιωτικά και επιχειρηματικά  συμφέροντα. Όταν το δημόσιο συμφέρον παραχωρεί τη θέση του σε σκοπιμότητες, η αυτοδιοίκηση χάνει τον λόγο ύπαρξής της και οι πολίτες τον λόγο να την εμπιστεύονται.

Π.Τ