Η κυβέρνηση μπορεί να επιχειρεί καθημερινά να ελέγξει την πολιτική ατζέντα, όμως υπάρχουν στιγμές που η ίδια η πραγματικότητα ξεγυμνώνει τον εκνευρισμό και την αλαζονεία της εξουσίας.

Μία από αυτές ήταν και η έκρηξη του Λάκη Λαζόπουλου απέναντι στον Άδωνι Γεωργιάδη, με αφορμή την επίθεση που εξαπέλυσε ο υπουργός κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και της Λάουρα Κοβέσι για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ο Λαζόπουλος δεν μάσησε τα λόγια του.

«Βγαίνει ο αντιπρόεδρος, δηλαδή βγαίνει ο Άδωνις ο Χουντικός. Γιατί όταν ο κεντρώος δεν θέλει να απαντήσει, βγαίνει αυτός», είπε χαρακτηριστικά, για να συνεχίσει με δηλητηριώδη ειρωνεία:
«Δεν είναι σοβαρός θεσμός η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία; Και είσαι εσύ ο σοβαρός θεσμός; Που βγαίνεις όλη μέρα, πρωί, μεσημέρι, βράδυ, μας έχεις ζαλίσει το κεφάλι και ό,τι αρλούμπες σου έρθουν;»

Και κάπου εκεί ειπώθηκε η φράση που προκάλεσε πολιτικό σεισμό:
«Είναι πολύ κουραστικό να γλείφεις όλη μέρα… αλλά και το σαλιγκάρι με το πολύ γλείψιμο σκαρφαλώνει στον τοίχο».

Σκληρό;Ναι.

Αλλά μήπως ακόμα σκληρότερη είναι η εικόνα ενός κορυφαίου υπουργού που επιτίθεται σε ευρωπαϊκούς θεσμούς κάθε φορά που οι έρευνες πλησιάζουν επικίνδυνα το σύστημα εξουσίας;

Γιατί εδώ βρίσκεται η ουσία που προσπαθούν να θάψουν κάτω από κραυγές, τηλεοπτικές παραστάσεις και επικοινωνιακές εκρήξεις.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν λειτούργησε ως θεσμικός παράγοντας.Λειτούργησε ως πολιτικός μπράβος ενός καθεστώτος που αισθάνεται ότι απειλείται.

Κάθε φορά που ξεσπά σκάνδαλο, κάθε φορά που αποκαλύπτεται δυσωδία, κάθε φορά που ανοίγει ένας ευρωπαϊκός φάκελος, εμφανίζεται σχεδόν υστερικά μπροστά στις κάμερες για να φωνάξει περισσότερο από όλους. Όχι για να πείσει. Αλλά για να πνίξει τη συζήτηση.

Και αυτή ακριβώς η υπερβολή είναι που πλέον κουράζει την κοινωνία.

Γιατί ο πολίτης βλέπει.
Βλέπει έναν υπουργό που έχει αναλάβει εργολαβικά την πολιτική συγκάλυψη κάθε κυβερνητικής κρίσης.
Βλέπει έναν άνθρωπο που αντιμετωπίζει κάθε ελεγκτικό μηχανισμό σαν εχθρό της κυβέρνησης.
Βλέπει μια μόνιμη επιθετικότητα απέναντι σε οποιονδήποτε δεν χειροκροτεί.

Η ειρωνεία είναι πως τελικά ο Λαζόπουλος δεν εξέθεσε τόσο τον Άδωνι με τις ατάκες του.

Ο ίδιος ο Άδωνις εκθέτει καθημερινά τον εαυτό του μέσα από αυτή την αδιάκοπη πολιτική υπερκινητικότητα, την αλαζονεία και τη φανατική υπεράσπιση ενός συστήματος που βυθίζεται μέσα στα σκάνδαλα, τη δυσωδία και την κοινωνική απονομιμοποίηση.

Και όσο περισσότερο φωνάζουν ότι «δεν είναι σοβαρός θεσμός» η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, τόσο περισσότερο μοιάζει να φοβούνται τι μπορεί να αποκαλύψει.

serresparatiritis.gr