Η διαγραφή του Παύλου Πολάκη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ από τον Σωκράτη Φάμελλο δεν είναι απλώς ακόμη ένα επεισόδιο εσωκομματικής έντασης. Είναι η απόλυτη πολιτική εικόνα ενός κόμματος που έχει μετατραπεί σε reality εσωτερικής αποδόμησης, με συνεχείς αποχωρήσεις, εμφυλίους, «μαχαιρώματα» και αρχηγικές φιλοδοξίες χωρίς πλέον… κοινό.

Ο πρόεδρος διέγραψε τον έτερο υποψήφιο πρόεδρο.
Σε ένα κόμμα όπου σχεδόν όλοι έχουν περάσει από το στάδιο «υποψήφιος αρχηγός», «προσωρινός σωτήρας» ή «τελευταία ελπίδα της προοδευτικής παράταξης».

Ο Παύλος Πολάκης, πιστός στη γνωστή πολιτική σχολή «Facebook και φωτιά», επιτέθηκε στην ηγεσία με ύφος ανθρώπου που βλέπει το καράβι να βουλιάζει αλλά συνεχίζει να τσακώνεται για το ποιος κρατά το τιμόνι. Ο Σωκράτης Φάμελλος, από την άλλη, αποφάσισε να δείξει πυγμή. Κι έτσι, σε μια ιστορική στιγμή εσωτερικής πολιτικής αυτοκατανάλωσης, ο ΣΥΡΙΖΑ διαγράφει τον πιο θορυβώδη βουλευτή του την ώρα που τα ποσοστά του θυμίζουν θερμοκρασίες ψυγείου.

Το καλύτερο;Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ πάνω από την Κουμουνδούρου πλανάται σαν πολιτικό φάντασμα η επιστροφή Τσίπρα. Κι έτσι το κόμμα μοιάζει πλέον με πολυκατοικία όπου όλοι περιμένουν τον παλιό διαχειριστή να επιστρέψει γιατί οι ένοικοι τσακώνονται καθημερινά στις σκάλες.

Στα πολιτικά πηγαδάκια ήδη κυκλοφορεί η πικρή ειρωνεία πως στον ΣΥΡΙΖΑ δεν χρειάζονται αντίπαλο. Τον έχουν εσωτερικά και λειτουργεί άψογα.

Η εικόνα είναι σχεδόν σουρεαλιστική:
ένα κόμμα που κυβέρνησε τη χώρα, σήμερα μετρά βουλευτές, διαγραφές, αποχωρήσεις και «στρατόπεδα», ενώ η κοινωνία δυσκολεύεται πλέον να παρακολουθήσει ποιος έφυγε, ποιος επέστρεψε, ποιος διαγράφηκε και ποιος ετοιμάζει νέο φορέα.

Κάποτε έλεγαν «η ελπίδα έρχεται».Τώρα μάλλον ψάχνουν ποιος έχει ακόμα τα κλειδιά των γραφείων.

Παρατηρητικός