Όταν η δημόσια συζήτηση φωτίζει μόνο τη μία πλευρά της υπόθεσης

Η υπόθεση της ΚΡΙ ΚΡΙ και των σχέσεών της με τον Δήμο Σερρών εξελίσσεται σε ένα θέμα που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια μιας απλής δωρεάς. Και όσο περισσότερα στοιχεία γίνονται γνωστά, τόσο εντονότερα αναδεικνύεται η ανάγκη για πλήρη διαφάνεια, καθαρές απαντήσεις και πολιτική συνέπεια από όλους τους εμπλεκόμενους.

Τις τελευταίες εβδομάδες  ο δημοτικός σύμβουλος της μείζονος αντιπολίτευσης κ. Βασίλης Χρυσανθίδης επέδειξε ιδιαίτερη κινητικότητα και σπουδή  γύρω από την πρόταση δωρεάς της ΚΡΙ ΚΡΙ προς τον Δήμο Σερρών, η οποία αφορούσε τη δημιουργία παιδικής χαράς και αθλητικών εγκαταστάσεων. Με δημόσιες παρεμβάσεις του επέκρινε τη δημοτική αρχή για καθυστερήσεις και αδράνεια, επιχειρώντας να αναδείξει ένα ζήτημα που πράγματι αφορούσε το δημόσιο συμφέρον.

Ωστόσο, η συζήτηση αυτή μοιάζει να άφησε εκτός κάδρου κρίσιμες πτυχές της ίδιας υπόθεσης.

Γιατί σήμερα είναι πλέον γνωστό ότι η δωρεά δεν ήταν το μοναδικό θέμα που βρισκόταν στο τραπέζι των συζητήσεων μεταξύ του Δήμου Σερρών και της βιομηχανίας. Παράλληλα υπήρχε και η συζήτηση γύρω από την προοπτική παραχώρησης ή αξιοποίησης περίπου 17 στρεμμάτων δημοτικής έκτασης δίπλα στις εγκαταστάσεις της εταιρείας, ένα ζήτημα με σαφώς μεγαλύτερο πολιτικό, αναπτυξιακό και κοινωνικό αποτύπωμα.

Και εδώ ακριβώς αρχίζουν τα ερωτήματα.

Τι γνώριζε η αντιπολίτευση;

Γνώριζε ο κ. Χρυσανθίδης την ύπαρξη αυτής της συζήτησης όταν επέλεγε να αναδεικνύει αποκλειστικά το θέμα της δωρεάς;

Αν τη γνώριζε, γιατί δεν ενημέρωσε τους πολίτες για το σύνολο της εικόνας;

Γιατί δεν έθεσε δημόσια το ζήτημα της δημοτικής έκτασης;

Γιατί δεν ζήτησε να πληροφορηθούν οι Σερραίοι όλες τις παραμέτρους μιας υπόθεσης που αφορά τη σχέση του Δήμου με μία από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις του νομού;

Αν, από την άλλη πλευρά, δεν γνώριζε, τότε γεννάται ένα εξίσου σοβαρό πολιτικό ζήτημα. Πώς είναι δυνατόν ένα κορυφαίο στέλεχος της μείζονος αντιπολίτευσης να αγνοεί μια τόσο κρίσιμη διάσταση μιας υπόθεσης για την οποία εμφανιζόταν δημόσια πλήρως ενημερωμένο;

Σε κάθε περίπτωση, μία από τις δύο εκδοχές δημιουργεί πολιτικό πρόβλημα.

Γιατί είτε υπήρξε επιλεκτική παρουσίαση των γεγονότων είτε υπήρξε έλλειμμα ενημέρωσης.

Η σιωπή για τη δυσοσμία

Υπάρχει όμως και μια ακόμη παράμετρος που καθιστά την υπόθεση ακόμη πιο ενδιαφέρουσα πολιτικά.

Εδώ και χρόνια πολίτες, κάτοικοι γειτονικών περιοχών, σύλλογοι και φορείς έχουν κατά καιρούς εκφράσει παράπονα και ανησυχίες για τη δυσοσμία που αποδίδεται στη λειτουργία της μονάδας βιοαερίου εντός του βιομηχανικού συγκροτήματος της εταιρείας.

Ανεξάρτητα από το ποια είναι η τελική τεχνική ή επιστημονική αξιολόγηση του ζητήματος, πρόκειται αναμφίβολα για ένα θέμα που αφορά την ποιότητα ζωής των κατοίκων και ως εκ τούτου αποτελεί αντικείμενο πολιτικού ελέγχου.

Και όμως, για το συγκεκριμένο θέμα δεν καταγράφηκε η ίδια ένταση παρεμβάσεων απο πλευράς Χρυσάφη και Χρυσανθίδη .

Δεν ακούστηκαν οι ίδιες πιεστικές ερωτήσεις.

Δεν διατυπώθηκαν οι ίδιες απαιτήσεις για ενημέρωση και λογοδοσία.

Δεν υπήρξε η ίδια επιμονή που υπήρξε στην υπόθεση της δωρεάς.

Γιατί;

Για ποιο λόγο ένα θέμα που αφορά καταγγελίες δημοτών δεν κρίθηκε εξίσου σημαντικό;

Γιατί η αντιπολίτευση επέλεξε να δώσει τόσο μεγάλη δημοσιότητα στο ζήτημα της δωρεάς, αλλά όχι στις ανησυχίες που διατυπώνουν πολίτες για την καθημερινότητά τους;

Η πολιτική δεν μπορεί να είναι επιλεκτική

Η ουσία του ζητήματος δεν βρίσκεται ούτε στη δωρεά ούτε στην επιχειρηματική δραστηριότητα της ΚΡΙ ΚΡΙ, η οποία αποτελεί διαχρονικά μία από τις σημαντικότερες παραγωγικές δυνάμεις του τόπου.

Η ουσία βρίσκεται αλλού.Βρίσκεται στο κατά πόσο οι αιρετοί εκπρόσωποι των πολιτών ασκούν τον έλεγχο με τους ίδιους κανόνες προς όλους.

Διότι η πολιτική αξιοπιστία δεν κρίνεται όταν κάποιος ελέγχει τη δημοτική αρχή.

Κρίνεται όταν είναι διατεθειμένος να θέτει ερωτήματα προς κάθε κατεύθυνση, ακόμη και όταν αυτά αφορούν ισχυρούς οικονομικούς ή κοινωνικούς παράγοντες.

Όταν αναδεικνύεται μόνο ένα τμήμα μιας υπόθεσης και αποσιωπάται το υπόλοιπο, δημιουργείται εύλογα η εντύπωση μιας επιλεκτικής προσέγγισης.

Και η επιλεκτικότητα είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της διαφάνειας.

Η ώρα των απαντήσεων

Σήμερα, λοιπόν, δεν αρκούν οι υπαινιγμοί ούτε οι επικοινωνιακές αντιπαραθέσεις.

Ο κ. Βασίλης Χρυσανθίδης και η παράταξη Χρυσάφη οφείλουν να απαντήσουν ξεκάθαρα:

• Γνώριζαν ή όχι το ζήτημα των 17 στρεμμάτων;
• Ποια είναι η θέση τους για το συγκεκριμένο αίτημα;
• Γιατί δεν το ανέδειξαν με την ίδια ένταση που ανέδειξαν τη δωρεά;
• Γιατί δεν υπήρξε αντίστοιχη κινητοποίηση για το θέμα της δυσοσμίας και των καταγγελιών των κατοίκων;

Την ίδια στιγμή, η δήμαρχος Σερρών κ. Βαρβάρα Μητλιάγκα οφείλει να δώσει πλήρη εικόνα για το σύνολο των συζητήσεων που έχουν γίνει με την εταιρεία, για τις προθέσεις της διοίκησης και για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται τα ζητήματα που έχουν ανακύψει.

Γιατί το πραγματικό ζητούμενο δεν είναι ούτε η αντιπαράθεση ούτε οι εντυπώσεις.

Το πραγματικό ζητούμενο είναι να γνωρίζουν οι Σερραίοι ολόκληρη την αλήθεια.

Και η αλήθεια, σε εναν δήμο , δεν μπορεί ποτέ να παρουσιάζεται αποσπασματικά.

Γράφει ο Πασχάλης Θ. Τόσιος
serresparatiritis.gr