Στους διαδρόμους της Βουλής, πάντως, το σχόλιο προκάλεσε από συγκρατημένα μειδιάματα μέχρι ανοιχτά γέλια. «Αν δυσκολεύεται τόσο, να του κάνουμε έναν έρανο», ψιθύριζε βουλευτής της αντιπολίτευσης στο καφενείο, την ώρα που γαλάζιοι συνάδελφοί του τραβούσαν τα μαλλιά τους με το νέο επικοινωνιακό αυτογκόλ.

Η αλήθεια είναι ότι η τεχνική λεπτομέρεια (ότι οι βουλευτές που γίνονται υπουργοί δεν παίρνουν δεύτερο, υπουργικό μισθό, αλλά κρατούν τη βουλευτική αποζημίωση των μερικών χιλιάδων ευρώ) χάθηκε εντελώς στη μετάφραση. Στα αυτιά του κόσμου, η δήλωση ακούστηκε σαν ο Άδωνις να δουλεύει... delivery για την ψυχή της μάνας του.

Το timing, βέβαια, είναι το παν. Όταν η ακρίβεια «δαγκώνει» και το μέσο νοικοκυριό μετράει τα ευρώ για να βγάλει τον μήνα, το να εμφανίζεται ο Υπουργός Υγείας ως... θύμα της εργασιακής εκμετάλλευσης, ξεπερνά τα όρια του παραλόγου.

Το συμπέρασμα; Ο Άδωνις ήθελε να δείξει αυτοθυσία, αλλά κατέληξε να δείξει πόσο μακριά είναι η «γυάλα» της εξουσίας από το σούπερ μάρκετ. Ας του πει κάποιος ότι ο εθελοντισμός είναι ωραίος, αλλά συνήθως δεν περιλαμβάνει υπουργική λιμουζίνα και αστυνομική συνοδεία.