Υπάρχει μια παλιά λαϊκή ρήση που λέει ότι ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται. Και στο Μέγαρο Μαξίμου φαίνεται πως την έχουν μετατρέψει σε πολιτική στρατηγική.

Με τον πληθωρισμό να κινείται ανοδικά, τα ενοίκια να έχουν εξελιχθεί σε μόνιμο εφιάλτη, τα καύσιμα να θυμίζουν χρηματιστηριακό προϊόν και τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή να απειλεί με νέες ανατιμήσεις, η ακρίβεια επέστρεψε απρόσκλητη στο κέντρο της πολιτικής σκηνής. Για την ακρίβεια, ποτέ δεν έφυγε. Απλώς κάποιοι ήλπιζαν ότι θα έφευγε από μόνη της.

Έτσι, το κυβερνητικό επιτελείο αναζητά επειγόντως ένα νέο επικοινωνιακό σωσίβιο. Γιατί, ως γνωστόν, όταν οι αριθμοί δεν βοηθούν, αναλαμβάνουν οι παρουσιάσεις, οι εφαρμογές και οι εξαγγελίες.

Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι οι πολίτες έχουν μια ενοχλητική συνήθεια: πηγαίνουν στο σούπερ μάρκετ, πληρώνουν λογαριασμούς, βάζουν βενζίνη και, στο τέλος του μήνα, κάνουν ταμείο. Και το ταμείο δεν διαβάζει δελτία Τύπου.

Στο Μαξίμου γνωρίζουν ότι οι μεγαλύτερες πιέσεις προέρχονται από τα ενοίκια και την ενέργεια, ενώ η αγορά προειδοποιεί πως το κύμα των ανατιμήσεων δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Με άλλα λόγια, βρισκόμαστε ακόμη στα προσεχώς.

Και επειδή οι δημοσκοπήσεις δεν ψωνίζουν από επικοινωνιακές πλατφόρμες αλλά από τη διάθεση των πολιτών, η ακρίβεια εξελίσσεται ξανά στον πιο ύπουλο αντίπαλο της κυβέρνησης.

Διότι μπορεί ο ψηφοφόρος να ξεχάσει μια δήλωση, έναν ανασχηματισμό ή μια υπόσχεση.

Δύσκολα όμως ξεχνά τον λογαριασμό του ρεύματος.

Και ακόμη δυσκολότερα συγχωρεί εκείνον που προσπαθεί να τον πείσει ότι η πραγματικότητα που ζει… είναι απλώς θέμα αντίληψης.