Το έργο επαναλαμβανόταν με μαθηματική ακρίβεια.

Πρώτα εμφανιζόταν ένα «περίεργο» τοπικό δημοσίευμα. Συνήθως μικρής αξιοπιστίας αλλά με σαφή στόχο. Ένα υπονοούμενο, μια διαστρέβλωση, μια μισή αλήθεια αρκετή για να στηθεί το αφήγημα.

Μετά αναλάμβαναν δράση οι ανώνυμοι λογαριασμοί.Οι γνωστοί επαγγελματίες της ψηφιακής αθλιότητας.
Οι «δολοφόνοι χαρακτήρων» του διαδικτύου.

Ανάμεσά τους και ο περιβόητος «Georghy Zhukov», που πλέον δεν αποτελεί απλώς μια διαδικτυακή φήμη, αλλά υπόθεση με δικαστική κατάληξη και πραγματικό πρόσωπο πίσω από την ανωνυμία.

Και τότε ξεκινούσε το τρίτο στάδιο:η πανελλαδική αναπαραγωγή.

Ξαφνικά, το «τοπικό» θέμα διογκωνόταν από πρόθυμα sites, κομματικούς μηχανισμούς και δεξιούς επικοινωνιακούς κύκλους που λειτουργούσαν σαν συγκοινωνούντα δοχεία.
Όχι γιατί υπήρχε πραγματική είδηση.
Αλλά γιατί έπρεπε να χτιστεί κλίμα.
Να πληγούν πρόσωπα.
Να δημιουργηθεί πολιτική φθορά.

Και κάπου εκεί αρχίζουν τα σοβαρά ερωτήματα.

Ποιοι τροφοδοτούσαν αυτές τις διαδρομές;
Ποιοι έδιναν «γραμμή»;
Ποιοι χρηματοδοτούσαν έναν μηχανισμό λάσπης που λειτουργούσε σαν παρακρατικό δίκτυο ψηφιακής προπαγάνδας;

Γιατί κανείς δεν μπορεί πλέον να πείσει ότι όλα αυτά ήταν αυθόρμητα.
Δεν ήταν «αγανακτισμένοι χρήστες».
Δεν ήταν «ανεξάρτητες φωνές».
Ήταν ένα οργανωμένο σύστημα πολιτικής βρωμιάς με συγκεκριμένη ιδεολογική κατεύθυνση και σαφή πολιτική στόχευση.

Το πιο επικίνδυνο όμως είναι άλλο.

Ότι σε αυτή τη διαδρομή χρησιμοποιήθηκαν και τοπικά παπαγαλάκια.
Άνθρωποι πρόθυμοι να υπηρετήσουν μηχανισμούς εξουσίας για λίγη προβολή, λίγη πρόσβαση, λίγη εύνοια.
Μικροί τοπικοί αναμεταδότες μιας μεγάλης κεντρικής τοξικότητας.

Και έτσι η πολιτική αντιπαράθεση μετατράπηκε σε βούρκο.
Η ενημέρωση σε εργολαβία σπίλωσης.
Και η δημοσιογραφία σε εργαλείο υπόγειων συναλλαγών.

Μόνο που πλέον οι μάσκες πέφτουν.

Και όσο αποκαλύπτονται τα πρόσωπα πίσω από τα ανώνυμα τρολ, τόσο αποκαλύπτεται και ο τρόπος λειτουργίας ενός ολόκληρου συστήματος που πίστεψε ότι μπορεί να κυβερνά την κοινωνία με φόβο, χειραγώγηση και ψηφιακή λάσπη.

Οι Σέρρες όμως δεν έχουν ανάγκη από πληρωμένους λασπολόγους και πολιτικούς μηχανισμούς σκοτεινών διαδρομών.

Έχουν ανάγκη από αλήθεια, καθαρές κουβέντες και δημοσιογραφία με πρόσωπο και υπογραφή.