Η πολιτική πολλές φορές αποτυπώνεται σε ένα στιγμιότυπο. Και όταν στο ίδιο κάδρο χωρούν τρεις διαφορετικές φιλοδοξίες, το παρασκήνιο αρχίζει εκεί όπου τελειώνει το χαμόγελο της φωτογραφίας.

Υπάρχουν φωτογραφίες που καταγράφουν απλώς μια όμορφη στιγμή. Και υπάρχουν κι εκείνες που, χωρίς να το επιδιώκουν, γίνονται αφορμή για πολιτικές αναγνώσεις, σενάρια και συζητήσεις. Η συνάντηση του υφυπουργού Εξωτερικών Τάσου Χατζηβασιλείου, του αντιπεριφερειάρχη Σερρών Παναγιώτη Σπυρόπουλου και του πρώην δημάρχου Σιντικής Φώτη Δομουχτσίδη στον ετήσιο χορό του Πολιτιστικού Συλλόγου Γονίμου ανήκει μάλλον στη δεύτερη κατηγορία.

Τρεις άνθρωποι, τρεις διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες, τρεις διακριτές διαδρομές και ακόμη περισσότερες φιλοδοξίες για την επόμενη ημέρα.

Ο Τάσος Χατζηβασιλείου βρίσκεται ίσως στην πιο απαιτητική φάση της μέχρι σήμερα πολιτικής του πορείας. Η ανάληψη των καθηκόντων του στο Υπουργείο Εξωτερικών τον φέρνει πιο κοντά από ποτέ στο κυβερνητικό κέντρο αποφάσεων, αλλά ταυτόχρονα αυξάνει και τις προσδοκίες. Και όσοι παρακολουθούν στενά τις κινήσεις του, διαπιστώνουν ότι δείχνει αποφασισμένος να μπει δυνατά στο νέο του ρόλο.

Η πρόθεσή του να αξιοποιήσει τη θεσμική του θέση ώστε να επιταχυνθούν χρηματοδοτήσεις, να ξεμπλοκάρουν εκκρεμότητες και να δρομολογηθούν έργα για τον νομό Σερρών είναι πλέον εμφανής. Φυσικά, στην πολιτική κανείς δεν κρίνεται από τις προθέσεις ούτε από τις ανακοινώσεις. Κρίνεται από τα αποτελέσματα και κυρίως από όσα τελικά υλοποιούνται.

Ωστόσο, δύσκολα μπορεί να αμφισβητήσει κανείς ότι επιχειρεί να τρέξει τις εξελίξεις σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία. Η Νέα Δημοκρατία καταγράφει τους τελευταίους μήνες αισθητή φθορά στον νομό Σερρών και στο κυβερνητικό στρατόπεδο γνωρίζουν καλά πως η ανάκτηση της πολιτικής πρωτοβουλίας περνά μέσα από απτά έργα και όχι μόνο από την επικοινωνία. Παράλληλα, δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκτιμούν πως η κινητικότητα αυτή αποσκοπεί και στη δημιουργία ενός ισχυρού πολιτικού αναχώματος απέναντι σε ενδεχόμενες διαρροές προς έναν νέο πολιτικό σχηματισμό, εφόσον τελικά αυτός δημιουργηθεί από τον Αντώνη Σαμαρά.

Στην άλλη πλευρά της φωτογραφίας βρίσκεται ο Παναγιώτης Σπυρόπουλος. Μετά τις εξελίξεις που ακολούθησαν την απόφαση του Κώστα Καραμανλή να μη διεκδικήσει εκ νέου την κοινοβουλευτική έδρα των Σερρών, το όνομά του συζητήθηκε έντονα για την κεντρική πολιτική σκηνή. Ο ίδιος, τουλάχιστον προς το παρόν, φαίνεται να επιλέγει τη συνέχιση της αυτοδιοικητικής του πορείας στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οι συζητήσεις έχουν σταματήσει. Κάθε άλλο.

Οι προτάσεις και οι εισηγήσεις που δέχεται το τελευταίο διάστημα ,όχι μόνο από στενούς πολιτικούς φίλους αλλά και από ανθρώπους που βρίσκονται εκτός του άμεσου κύκλου του , να εξετάσει σοβαρά το ενδεχόμενο διεκδίκησης του Δήμου Σερρών, αποτελούν από μόνες τους μια ένδειξη της πολιτικής δυναμικής που έχει αναπτύξει στο χώρο της Ν.Δ ,τα τελευταία χρόνια. Δεν σημαίνει ότι υπάρχει ειλημμένη απόφαση. Δείχνει, όμως, ότι το όνομά του παραμένει σταθερά στο τραπέζι κάθε σοβαρής πολιτικής συζήτησης για την επόμενη αυτοδιοικητική μέρα.

Και έπειτα υπάρχει ο Φώτης Δομουχτσίδης.

Έμπειρος στην αυτοδιοίκηση και γνώστης των ισορροπιών της, δείχνει να θεωρεί ότι η συμπλήρωση της μισής θητείας της σημερινής δημοτικής αρχής δημιουργεί πλέον έναν νέο πολιτικό χρόνο. Εκτιμά ότι υπάρχει περιθώριο για πιο ουσιαστική, πιο συγκροτημένη και πιο παρεμβατική αντιπολίτευση, βάζοντας από τώρα τις βάσεις για τη δική του αυτοδιοικητική επαναφορά όταν έρθει η ώρα.

Άλλωστε, η αυτοδιοίκηση έχει αποδείξει πολλές φορές ότι δεν αγαπά τις οριστικές αποχωρήσεις. Συνήθως επιβραβεύει όσους έχουν υπομονή.

Το ενδιαφέρον, βέβαια, δεν βρίσκεται μόνο στη φωτογραφία. Βρίσκεται κυρίως σε όσα ίσως προηγήθηκαν ή ακολούθησαν το στιγμιότυπο. Γιατί σε τέτοιες εκδηλώσεις τα πραγματικά πολιτικά νέα σπάνια παράγονται μπροστά στον φωτογραφικό φακό. Γεννιούνται στα πηγαδάκια, στις σύντομες ιδιωτικές συζητήσεις, στις χειραψίες που κρατούν λίγα δευτερόλεπτα περισσότερο από το συνηθισμένο και στα βλέμματα που ανταλλάσσονται χωρίς μικρόφωνα.

Και όσοι γνωρίζουν καλά την πολιτική των Σερρών, ξέρουν επίσης ότι οι συμπτώσεις είναι συνήθως... υπερβολικά οργανωμένες για να είναι απλές συμπτώσεις.

Το αν αυτή η φωτογραφία θα αποδειχθεί, μετά από μήνες, απλώς ένα ενθύμιο από μια όμορφη βραδιά ή η αρχή ενός νέου πολιτικού κεφαλαίου, είναι κάτι που μόνο ο χρόνος μπορεί να απαντήσει.

Μέχρι τότε, ας κρατήσουμε το στιγμιότυπο. Γιατί στην πολιτική, καμιά φορά, οι φωτογραφίες μιλούν πολύ περισσότερο από τις δηλώσεις.

Γράφει ο Παρατηρητικός