Οφείλω να αναγνωρίσω στη Μιλένα Αποστολάκη ότι σήμερα, μέσα από τη συχνότητα του OPEN, έκανε κάτι που δυστυχώς δεν κάνουν όσο συχνά θα έπρεπε πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ: υπερασπίστηκε μια ιστορική αλήθεια.

Υπενθύμισε ότι ο νόμος για την προστασία της πρώτης κατοικίας ήταν έργο της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου και ότι θεσπίστηκε μέσα στις πιο δύσκολες δημοσιονομικές συνθήκες που γνώρισε η μεταπολιτευτική Ελλάδα. Όταν η χώρα βρισκόταν ήδη στο χείλος της κατάρρευσης, όταν οι δανειστές απαιτούσαν σκληρά μέτρα και όταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έδινε μάχη για να κρατήσει την κοινωνία όρθια.

Η αναφορά αυτή έχει αξία όχι μόνο για το περιεχόμενό της, αλλά και γιατί έρχεται σε μια εποχή όπου επί χρόνια αφήσαμε ανυπεράσπιστη μια ολόκληρη μεταρρυθμιστική παρακαταθήκη. Αφήσαμε άλλους να γράψουν την ιστορία για εμάς. Αφήσαμε να κυριαρχήσουν οι μύθοι, οι εύκολες καταγγελίες και ο λαϊκισμός, χωρίς να υπερασπιστούμε με επάρκεια τις δύσκολες αλλά αναγκαίες επιλογές εκείνης της περιόδου.

Και ίσως αν αυτό δεν είχε συμβεί, αν περισσότερα στελέχη είχαν σταθεί με μεγαλύτερη συνέπεια και πολιτικό θάρρος απέναντι στην ιστορική αλήθεια, το ΠΑΣΟΚ να μην είχε βρεθεί στα σημερινά εκλογικά και πολιτικά δεδομένα.

Γιατί η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου δεν κλήθηκε να διαχειριστεί μια κανονική πολιτική περίοδο. Κλήθηκε να αντιμετωπίσει τη χρεοκοπία μιας χώρας που για δεκαετίες έκρυβε τα προβλήματά της κάτω από το χαλί. Και το έκανε προωθώντας μια βαθιά μεταρρυθμιστική ατζέντα, με σαφή προσανατολισμό στην εξυγίανση του κράτους, στη διαφάνεια, στη λογοδοσία και στην υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος απέναντι στις παθογένειες που οδήγησαν τη χώρα στην κρίση.

Δεν ξεχνώ τις πολιτικές διαφωνίες του 2011. Όμως αναγνωρίζω ότι σήμερα η Μιλένα Αποστολάκη συμβάλλει σε κάτι πολύ πιο σημαντικό: στην αποκατάσταση της ιστορικής μνήμης και στη διαμόρφωση ενός κλίματος συνεννόησης μέσα στην παράταξη.

Και αυτό είναι κάτι που το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται περισσότερο από ποτέ. Όχι για να δικαιώσει πρόσωπα, αλλά για να δικαιώσει την αλήθεια. Γιατί καμία παράταξη δεν μπορεί να διεκδικήσει το μέλλον της όταν φοβάται να υπερασπιστεί το παρελθόν της. Και η αλήθεια είναι ότι πολλές από τις κοινωνικές και θεσμικές τομές που σήμερα θεωρούνται αυτονόητες γεννήθηκαν ακριβώς εκείνη τη δύσκολη περίοδο που κάποιοι επέλεξαν να σηκώσουν το πολιτικό κόστος αντί να κρύβονται πίσω από αυτό.

Γράφει ο Πασχάλης Θ. Τόσιος