«Αλαζονείας οὔτις ἐκφεύγει δίκην». Μια φράση που διασώθηκε από την αρχαιότητα για να υπενθυμίζει πως κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από τις συνέπειες της αλαζονείας του.

Το σημερινό σκίτσο δεν στοχεύει σε πρόσωπα, αλλά σε νοοτροπίες. Σε εκείνη την αλαζονική βεβαιότητα που συχνά συνοδεύει την εξουσία, την αίσθηση του αλάθητου, την περιφρόνηση απέναντι στην κριτική και την ψευδαίσθηση ότι κάποιοι βρίσκονται πάνω από τους θεσμούς, την κοινωνία ή ακόμη και την κοινή λογική.

Και στις Σέρρες, όπως και παντού, δεν λείπουν συμπεριφορές από πρόσωπα του πολιτικού και αυτοδιοικητικού πεδίου που κατά καιρούς δείχνουν να θεωρούν ότι η εξουσία τους είναι μόνιμη, ότι οι πολίτες ξεχνούν και ότι η λογοδοσία αφορά πάντοτε τους άλλους. Η ιστορία, όμως, έχει αποδείξει ότι η αλαζονεία είναι συνήθως ο προάγγελος της πτώσης.

Γιατί οι τίτλοι αλλάζουν, οι καρέκλες αδειάζουν, αλλά η ύβρις και η νέμεση παραμένουν διαχρονικές. Και, όπως μας θυμίζει η αρχαία ρήση, κανείς δεν μπορεί να αποφύγει την κρίση που γεννά η αλαζονεία του.