Όταν ο Καθημερινός Παρατηρητής άρχισε να αποκαλύπτει στοιχεία για τη συμμετοχή και τον ρόλο του Αθανάσιου Μαλλιάρα στην υπόθεση των επιδοτήσεων και των χειρισμών γύρω από τις εκπρόθεσμες συμβάσεις βιολογικής κτηνοτροφίας, η απάντηση δεν ήταν πολιτική ή θεσμική.

Ήταν οι απειλές.Μηνύσεις.Εκφοβισμός.

Το γνωστό ύφος αλαζονείας ενός τοπικού παράγοντα που πίστευε ότι μπορεί να τρομοκρατεί όσους ασκούν έλεγχο και δημοσιογραφική κριτική.

Μόνο που σήμερα τα δεδομένα είναι εντελώς διαφορετικά.

Γιατί πλέον δεν μιλάμε μονο  για  δημοσιογραφική έρευνα .

Μιλά η ίδια η δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που έχει κατατεθεί στη Βουλή.

Μια δικογραφία που περιλαμβάνει αναλυτικά στοιχεία, υπηρεσιακές αναφορές, χρονολογίες, ηλεκτρονικές καταχωρήσεις και καταγεγραμμένους διαλόγους γύρω από την υπόθεση των 37 παραγωγών του Νομού Σερρών και της πληρωμής 224.686,58 ευρώ μέσω του Μέτρου 11 για τη Βιολογική Κτηνοτροφία.

Και μέσα σε αυτή τη δικογραφία, ο ρόλος του Αθανάσιου Μαλλιάρα δεν εμφανίζεται περιφερειακός ή τυπικός.

Αντιθέτως, περιγράφεται ως κομβικός.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της εισαγγελικής έρευνας, ήταν ο διαχειριστής του ΚΥΔ που υπέβαλε εκπρόθεσμα τις συμβάσεις, επανήλθε με αιτήματα «ανωτέρας βίας», ενημερωνόταν για τις πολιτικές και διοικητικές κινήσεις που γίνονταν στο παρασκήνιο και τελικά ακολουθώντας τις οδηγίες που αποτυπώνονται στους διαλόγους , προχώρησε στην κρίσιμη τρίτη υποβολή που «ξεκλείδωσε» το σύστημα και οδήγησε στην πληρωμή.

Και το πιο σοκαριστικό είναι πως, σύμφωνα με την ίδια τη νομική αξιολόγηση που περιλαμβάνεται στη δικογραφία, η υπόθεση δεν χαρακτηρίζεται ως ένα απλό διοικητικό λάθος ή μια υπηρεσιακή αστοχία.

Αντιθέτως, γίνεται λόγος για:

«οργανωμένη θεσμική συμπαιγνία»

και για συντονισμένη διαδικασία καταστρατήγησης των ελεγκτικών μηχανισμών του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Εκεί ακριβώς βρίσκεται και η πολιτική και ηθική διάσταση της υπόθεσης.

Γιατί ο άνθρωπος που  σύμφωνα με την εισαγγελική έρευνα ,εμφανίζεται να έχει τόσο κρίσιμο ρόλο σε μια υπόθεση που συνδέεται με παράκαμψη ελεγκτικών διαδικασιών και εκταμίευση ευρωπαϊκών κονδυλίων, είναι ταυτόχρονα Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Σερρών.

Και εδώ πλέον τίθεται ένα ευθέως πολιτικό και θεσμικό ερώτημα:

Μπορεί ένας άνθρωπος που κατονομάζεται με τόσο βαρύ τρόπο σε δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας να συνεχίσει να εκπροσωπεί θεσμικά την επιχειρηματική κοινότητα των Σερρών;

Μπορεί να παραμένει επικεφαλής ενός κορυφαίου θεσμού του νομού όταν το όνομά του βρίσκεται στο επίκεντρο μιας υπόθεσης που περιγράφεται με όρους «θεσμικής συμπαιγνίας» και οργανωμένης καταστρατήγησης διαδικασιών;

Και ακόμη περισσότερο:Μπορεί να συνεχίσει να κουνά το δάχτυλο στην κοινωνία, όταν οι ίδιες οι αποκαλύψεις που κάποτε προσπαθούσε να φιμώσει με απειλές και μηνύσεις, σήμερα επιβεβαιώνονται μέσα από επίσημη εισαγγελική δικογραφία;

Γιατί τελικά η αλαζονεία της εξουσίας αντέχει μέχρι να εμφανιστούν τα έγγραφα.

Και στις Σέρρες, τα έγγραφα πλέον μιλούν από μόνα τους.

Υ.Γ  Και ας μην ξεχνάμε κάτι πολύ σημαντικό.

Όλα αυτά αφορούν το 2021.

Γιατί κάποιοι σήμερα προσπαθούν να εμφανιστούν ως «αθώες περιστερές» ή ως πολιτικά διωκόμενοι, όμως όσοι διαθέτουν ισχυρή μνήμη θυμούνται πολύ καλά τι ακολούθησε μετά.Ήρθε η «μεταγραφή» του Θανάση.

Ήρθαν τα δημόσια σφιχταγκαλιάσματα με τον Λευτέρη Αυγενάκη.

Ήρθαν οι δημόσιες σχέσεις, οι φωτογραφίες, οι πολιτικές συγγένειες και οι γνωστές διαδρομές εξουσίας που ξαφνικά άνοιγαν πόρτες.