ΣΗΜΕΙΑ ΑΙΧΜΗΣ

Σαρκοζί: Ο «γαμημένος ψυχοπαθής» που τώρα βλέπει τα σίδερα της φυλακής - Γράφει ο Πασχάλης Θ. Τόσιος

Το αποτέλεσμα είναι γνωστό: ο Παπανδρέου λύγισε εκείνο το βράδυ και παραιτήθηκε. Με εντολή Σαρκοζί και Μέρκελ, η χώρα απέκτησε δοτό πρωθυπουργό. Η λαϊκή εντολή καταργήθηκε. Ο ελληνικός λαός βυθίστηκε ακόμα πιο βαθιά στην άβυσσο των μνημονίων.

A⁺ A^-

Το αποτέλεσμα είναι γνωστό: ο Παπανδρέου λύγισε εκείνο το βράδυ και παραιτήθηκε. Με εντολή Σαρκοζί και Μέρκελ, η χώρα απέκτησε δοτό πρωθυπουργό. Η λαϊκή εντολή καταργήθηκε. Ο ελληνικός λαός βυθίστηκε ακόμα πιο βαθιά στην άβυσσο των μνημονίων.

A⁺ A^-

Νοέμβριος 2011, στις Κάννες. Ένα από τα πιο ντροπιαστικά επεισόδια για την ευρωπαϊκή δημοκρατία εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου. Ο τότε πρόεδρος της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί, εξαπολύει ύβρεις κατά του Γιώργου Παπανδρέου: «Είσαι ένας γαμημένος ψυχοπαθής», ουρλιάζει, χοροπηδώντας πάνω σε μια καρέκλα, επειδή ο Έλληνας πρωθυπουργός είχε το θάρρος να ζητήσει το αυτονόητο ,να μιλήσει ο λαός του μέσω δημοψηφίσματος. Δεν ήταν προσωπική προσβολή. Ήταν μια βάναυση ταπείνωση για έναν ολόκληρο λαό.

Η Μέρκελ σιωπούσε. Ο Μπαρόζο, ο Βενιζέλος κι άλλοι παρακολουθούσαν.

Κι όμως, ο Γιώργος Παπανδρέου πάλευε. Προσπάθησε να αντιμετωπίσει τις χρόνιες παθογένειες και την αδιαφάνεια στη λειτουργία του κράτους και της οικονομίας. Μέσα στη δίνη, επιδίωξε μια δικαιότερη κατανομή των βαρών της χρεοκοπίας. Και πάνω απ’ όλα, ζήτησε να ακουστεί η φωνή του λαού. Αυτή ήταν η πραγματική του «αμαρτία».

Γιατί απέναντί του δεν είχε μόνο τους δανειστές. Είχε και τον δούρειο Ίππο, τον Ευάγγελο Βενιζέλο, που υπονόμευε εκ των έσω. Είχε τον Αντώνη Σαμαρά, που χτυπούσε τα χέρια στο Ζάππειο και αρνιόταν να συναινέσει ακόμη και στο κούρεμα του χρέους. Είχε και τον Αλέξη Τσίπρα, που τον αποκαλούσε «Γερμανοτσολιά» για να χτίσει τη δική του δημαγωγική πορεία, η οποία κατέληξε σε νέα μνημόνια, περικοπές και δεσμά δεκαετιών.

Το αποτέλεσμα είναι γνωστό: ο Παπανδρέου λύγισε εκείνο το βράδυ και παραιτήθηκε. Με εντολή Σαρκοζί και Μέρκελ, η χώρα απέκτησε δοτό πρωθυπουργό. Η λαϊκή εντολή καταργήθηκε. Ο ελληνικός λαός βυθίστηκε ακόμα πιο βαθιά στην άβυσσο των μνημονίων.

Και ο Σαρκοζί; Ο άνθρωπος που λοιδορούσε έναν εκλεγμένο ηγέτη, την ώρα που ο ίδιος πλουτίζε από το μαύρο χρήμα του Καντάφι, τώρα ετοιμάζεται να γνωρίσει τα σίδερα της φυλακής.

Η ζωή εκδικείται. Και η εικόνα του Σαρκοζί πίσω από τα κάγκελα δεν είναι μόνο η προσωπική του ξεφτίλα. Είναι μια μικρή, καθυστερημένη δικαίωση για όσους έζησαν τη νύχτα της ταπείνωσης στις Κάννες και το βάρος των μνημονίων στις πλάτες τους. Γιατί, όσο κι αν λοιδορήθηκε, ο Γιώργος Παπανδρέου έδωσε μια μάχη που άλλοι ούτε τόλμησαν να δώσουν. Και αυτό η Ιστορία θα το θυμάται.