Οι τελευταίες δημόσιες παρεμβάσεις της, αλλά και οι πληροφορίες που μεταφέρονται από το περιβάλλον της, αποτυπώνουν ξεκάθαρα τη στρατηγική επιλογή πλήρους αποστασιοποίησης από τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας και συνολικά από αυτό που η ίδια χαρακτηρίζει ως «συστημικό πολιτικό μπλοκ».

Η φράση «δεν θα συνεργαστούμε με συστημικά κόμματα» δεν αποτελεί απλώς μια πολιτική τοποθέτηση τακτικής. Αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα του πολιτικού αφηγήματος που επιχειρεί να χτίσει το νέο εγχείρημα γύρω από το πρόσωπό της. Ένα αφήγημα που πατά πάνω στη βαθιά κοινωνική οργή που προκάλεσε η τραγωδία των Τεμπών, αλλά και στη γενικευμένη αίσθηση ατιμωρησίας και κρίσης εμπιστοσύνης απέναντι στους θεσμούς.

Η ίδια η Μαρία Καρυστιανού έχει επανειλημμένα παρουσιάσει την πολιτική της παρουσία όχι ως προσωπική φιλοδοξία, αλλά ως κοινωνική ανάγκη που προέκυψε μέσα από την απαίτηση για δικαιοσύνη και λογοδοσία.

Στην παρουσίαση του νέου πολιτικού φορέα της με τίτλο «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», χρησιμοποίησε ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα απέναντι στο πολιτικό σύστημα, κάνοντας λόγο για «μια Ελλάδα βαθιά προδομένη», όπου «η αναξιοκρατία έχει γίνει καθεστώς». Παράλληλα, χαρακτήρισε την υπόθεση των Τεμπών ως «σύγκρουση του καλού με το κακό», επιχειρώντας να προσδώσει ηθικό και υπαρξιακό χαρακτήρα στη δημόσια σύγκρουση γύρω από την τραγωδία.

Το πιο κρίσιμο πολιτικό στοιχείο, ωστόσο, είναι ότι η Καρυστιανού δεν περιορίζει την αντιπαράθεσή της μόνο απέναντι στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Σύμφωνα με πληροφορίες και δημόσιες αναφορές, αποκλείει εξίσου κάθε συνεργασία τόσο με το ΠΑΣΟΚ όσο και με το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα, θεωρώντας ότι όλα αποτελούν εκφράσεις του ίδιου πολιτικού συστήματος που, κατά την ίδια, οδήγησε τη χώρα σε θεσμική και ηθική κρίση.

Με αυτή τη στρατηγική, το νέο εγχείρημα επιδιώκει να διατηρήσει καθαρό αντισυστημικό προφίλ, αποφεύγοντας την πολιτική φθορά που θα προκαλούσε μια πρόωρη ένταξη σε υφιστάμενες κομματικές ισορροπίες ή σε σενάρια κυβερνητικών συνεργασιών.

Την ίδια ώρα, οι πρώτες δημοσκοπικές μετρήσεις δείχνουν ότι η παρουσία της προκαλεί ήδη σοβαρές αναταράξεις στον χώρο της αντιπολίτευσης. Σε αρκετές μετρήσεις, το υπό διαμόρφωση κόμμα της εμφανίζει σημαντική δυναμική, απορροφώντας ψηφοφόρους από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους και κυρίως από πολίτες που δηλώνουν απογοητευμένοι από το υπάρχον πολιτικό σύστημα.

Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η απήχηση της Καρυστιανού δεν στηρίζεται σε παραδοσιακούς κομματικούς μηχανισμούς ούτε σε κλασικά ιδεολογικά χαρακτηριστικά. Αντίθετα, στηρίζεται κυρίως σε ένα ισχυρό ηθικό και συναισθηματικό φορτίο που συνδέεται άμεσα με την τραγωδία των Τεμπών, αλλά και με το αίτημα μεγάλου μέρους της κοινωνίας για κάθαρση, διαφάνεια και πραγματική λογοδοσία.

Η ίδια, άλλωστε, συνδέει ευθέως την πολιτική της παρουσία με την προσωπική της διαδρομή μετά την απώλεια της κόρης της, δηλώνοντας πως «ο τελικός σκοπός είναι η δικαίωση των παιδιών και της κοινωνίας απέναντι στη διαφθορά και τη διαπλοκή».

Πίσω από τη δημοσκοπική δυναμική, ωστόσο, φαίνεται να διαμορφώνεται κάτι βαθύτερο: μια ευρύτερη κοινωνική αμφισβήτηση απέναντι στο πολιτικό προσωπικό της χώρας. Και αυτό ακριβώς εξηγεί γιατί η πολιτική παρουσία της Μαρίας Καρυστιανού αντιμετωπίζεται πλέον από πολλούς ως ένας παράγοντας που μπορεί να αναδιατάξει συνολικά τον χώρο της αντιπολίτευσης και να επηρεάσει καθοριστικά τις πολιτικές εξελίξεις των επόμενων μηνών.