«Μας έχετε σπάσει τα…»: Η μέρα που ο Ανδρέας Παπανδρέου άφησε άφωνο τον πιο ισχυρό ηγέτη της Ευρώπης
Οι δυο τους δε θα μπορούσαν ποτέ να γίνουν φίλοι, ακόμα κι αν βρέθηκαν- λόγω συνθηκών- πάρα πολλές φορές στο ίδιο τραπέζι, τις περισσότερες με τα νύχια της μίας να σημαδεύουν αδηφάγα το λαιμό του άλλου. Ο «άλλος», όμως, που θεωρητικά υστερούσε, την αγνοούσε πάντοτε επιδεικτικά, ακριβώς επειδή δε γινόταν με τίποτα να την αγνοήσεις απλά.
Οι δυο τους δε θα μπορούσαν ποτέ να γίνουν φίλοι, ακόμα κι αν βρέθηκαν- λόγω συνθηκών- πάρα πολλές φορές στο ίδιο τραπέζι, τις περισσότερες με τα νύχια της μίας να σημαδεύουν αδηφάγα το λαιμό του άλλου. Ο «άλλος», όμως, που θεωρητικά υστερούσε, την αγνοούσε πάντοτε επιδεικτικά, ακριβώς επειδή δε γινόταν με τίποτα να την αγνοήσεις απλά.
Σίδερο πάνω στο σίδερο. Σύγκρουση. Έπειτα, δεύτερος γύρος, «πατώντας» επάνω σε δύο συμφυώς αντίθετες έννοιες: νεοφιλελευθερισμός εναντίον σοσιαλισμού. Έπειτα, ένας αέναος τρίτος: αυστηρή πειθαρχία απέναντι στη «χαλαρότητα». Στο μέσο όλων αυτών το ζέον θέμα των Μεσογειακών Ολοκληρωμένων Προγραμμάτων. Οι δυο τους δε θα μπορούσαν ποτέ να γίνουν φίλοι, ακόμα κι αν βρέθηκαν- λόγω συνθηκών- πάρα πολλές φορές στο ίδιο τραπέζι, τις περισσότερες με τα νύχια της μίας να σημαδεύουν αδηφάγα το λαιμό του άλλου. Ο «άλλος», όμως, που θεωρητικά υστερούσε, την αγνοούσε πάντοτε επιδεικτικά, ακριβώς επειδή δε γινόταν με τίποτα να την αγνοήσεις απλά.
Όχι, οι δυο τους δε θα μπορούσαν ποτέ να έρθουν κοντά- θα μπορούσαν; Με τίποτα.
Σίδηρο πάνω στο σίδερο. Ή, καλύτερα, η Σιδηρά Κυρία απέναντι στον πολιτικό που έμοιαζε καμωμένος από σίδερο.
Η απροσδόκητη ατάκα του Ανδρέα προκάλεσε την καινοφανή οργή της Θάτσερ, την στιγμή που οι υπόλοιποι ηγέτες έδιναν μάχη να κρύψουν το μειδίαμά τους που φλέρταρε ξεδιάντροπα με το νευρικό γέλιο.
Πλέον, στα μάτια της Θάτσερ, ο Ανδρέας είχε «μεταλλαχθεί».
