Με φόντο τη δημιουργία της Επιτροπής Διεύρυνσης και Συμπαράταξης του ΠΑΣΟΚ και την πρώτη μεγάλη εκδήλωση στην Αττική, η Χαριλάου Τρικούπη επιχειρεί να στήσει ένα νέο πολιτικό αφήγημα γύρω από την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ή τουλάχιστον αυτό δείχνει προς τα έξω. Γιατί πίσω από τους βαρύγδουπους τίτλους, τις «γέφυρες» και τα επικοινωνιακά καλέσματα, αρκετοί βλέπουν περισσότερο μια καλοστημένη δημόσια εικόνα παρά μια πραγματικά βαθιά πολιτική διεργασία ανασύνθεσης.

Η εκδήλωση στο Divani Caravel επιστρατεύει πράγματι πρόσωπα πρώτης γραμμής: Ανδρουλάκης, Δούκας, Σκανδαλίδης, Σγουρός, αυτοδιοικητικά στελέχη και κομματικά πρόσωπα με αναγνωρισιμότητα. Το μήνυμα είναι σαφές: το ΠΑΣΟΚ θέλει να εμφανιστεί ως ο βασικός εκφραστής της «δημοκρατικής αυτοδιοίκησης» απέναντι στις αλλαγές που προωθεί η κυβέρνηση στον νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Μόνο που στο παρασκήνιο, αρκετοί παρατηρούν πως η όλη διαδικασία θυμίζει περισσότερο πολιτική βιτρίνα παρά οργανωμένη πολιτική ανασύνθεση. Μια επιτροπή με δεκάδες ονόματα, ετερόκλητες διαδρομές και ιδεολογικές αφετηρίες, η οποία προς το παρόν παράγει κυρίως ανακοινώσεις, λίστες συμμετοχών και εκδηλώσεις υψηλού συμβολισμού.

Και στο κέντρο αυτής της προσπάθειας βρίσκεται ο Κώστας Σκανδαλίδης. Ένα ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, με βαριά κομματική διαδρομή, αλλά και με εμφανή πλέον τα σημάδια μιας άλλης πολιτικής εποχής. Η επιλογή του να ηγηθεί μιας τόσο σύνθετης διαδικασίας διεύρυνσης προκαλεί ήδη χαμόγελα  όχι απαραίτητα καλοπροαίρετα , ακόμη και μέσα στον ίδιο τον χώρο της Κεντροαριστεράς.

Γιατί η «διεύρυνση» του 2026 απαιτεί πολιτικά αντανακλαστικά, κοινωνικές αναφορές και σύγχρονη πολιτική γλώσσα. Και όχι απλώς την ανακύκλωση παλαιών μηχανισμών, ιστορικών στελεχών και γνώριμων κομματικών ισορροπιών που επιχειρούν να βαφτιστούν «νέα αρχή».

Η ειρωνεία είναι ότι το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να μιλήσει για αποκέντρωση, τη στιγμή που η ίδια η διαδικασία μοιάζει απολύτως ελεγχόμενη από τον στενό πυρήνα της Χαριλάου Τρικούπη. Οι «γέφυρες» προς νέες πολιτικές δεξαμενές παρουσιάζονται σχεδόν ως πολιτικό επίτευγμα επειδή συμμετέχουν πρόσωπα προερχόμενα από τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΜέΡΑ25 ή το Ποτάμι. Μόνο που η πολιτική αριθμητική δεν αλλάζει επειδή μετακινούνται ορισμένα γνώριμα ονόματα ανάμεσα σε κομματικά τραπέζια και επιτροπές.

Δεν περνά επίσης απαρατήρητο ότι η πρώτη μεγάλη εκδήλωση πραγματοποιείται ακριβώς μετά την ίδρυση του νέου πολιτικού φορέα του Αλέξη Τσίπρα. Στη Χαριλάου Τρικούπη γνωρίζουν καλά πως το νέο πολιτικό τοπίο απειλεί να συμπιέσει ξανά τον χώρο της Κεντροαριστεράς και επιχειρούν να προλάβουν εξελίξεις, επενδύοντας στην Αυτοδιοίκηση ως τελευταίο ισχυρό τους κοινωνικό αποτύπωμα.

Ωστόσο, όσο κι αν επιστρατεύεται το «βαρύ πυροβολικό», το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: μπορεί μια επιτροπή διεύρυνσης να λειτουργήσει ως πραγματικός πολιτικός καταλύτης ή τελικά θα εξελιχθεί σε έναν ακόμη μηχανισμό πολιτικής φωτογράφισης και εσωκομματικής ισορροπίας;

Διότι στην πολιτική, οι λέξεις «συμπαράταξη» και «διεύρυνση» ακούγονται ωραία στις ανακοινώσεις. Το δύσκολο είναι να πείσεις την κοινωνία ότι πίσω από αυτές υπάρχει πράγματι κάτι νέο  και όχι απλώς μια ανακύκλωση προσώπων με καινούργια ταμπέλα.

Γράφει ο Παρατηρητικός