ΣΗΜΕΙΑ ΑΙΧΜΗΣ
Κυπριακές βουλευτικές 2026: O κατακερματισμός των παραδοσιακών κομμάτων και η αναδιάταξη του κομματικού χάρτη
Γράφει ο Ιορδάνης Μάντζος Πούλιος, Νομικός, μεταπτυχιακός φοιτητής Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου
Γράφει ο Ιορδάνης Μάντζος Πούλιος, Νομικός, μεταπτυχιακός φοιτητής Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου
Το σημερινό πολιτικό σκηνικό στην Κύπρο, σε επίπεδο κομματικοπολιτικό, προσομοιάζει, σε μεγάλο
βαθμό με το αντίστοιχο ασταθές κομματικοπολιτικό σκηνικό της Ελλάδος κατά την περίοδο του
Απριλίου-Μαΐου 2012, μελετώντας τις κυπριακές δημοσκοπήσεις για τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές
της 24ης
Μαΐου, αλλά και τη γενικότερη κοινωνικοπολιτική κατάσταση μέσα από τα ευρήματα μεταξύ
Ιανουαρίου-Μαΐου. Τα βασικά χαρακτηριστικά, είναι:
1) Ο κατακερματισμός του παραδοσιακού δίπολου κεντροδεξιάς-προοδευτικής αριστεράς και,
συγκεκριμένα, ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ, με ποσοστά που κυμαίνονται μεταξύ 18-22%.
2) Η σημαντική υποχώρηση του ΔΗΚΟ ως ο μοναδικός κεντρώος και παραδοσιακός τρίτος μεγάλος
πόλος, εξαιτίας της εμφάνισης του Άλματος, κάτι που ισχύει και για την ΔΗΠΑ, την ΕΔΕΚ και τους
Οικολόγους.
3) Η άνοδος της ακροδεξιάς β’ βαθμού, με κορμό το ΕΛΑΜ.
4) Η εμφάνιση των τριών νεοπαγών κομμάτων, Άλμα, Άμεση Δημοκρατία και Volt, που διεκδικούν με
αξιώσεις την είσοδό τους στην βουλή, προκαλώντας σημαντικές φθορές στα τέσσερα παραδοσιακά
κόμματα.
5) Η μεγάλη δυσαρέσκεια και καχυποψία των Κυπρίων πολιτών απέναντι στη λειτουργία της δικαιοσύνης
(73%, σύμφωνα με την τελευταία μέτρηση του Μαΐου της RAI Consultant για λογαριασμό του Alpha
Κύπρου). Επίσης, δεν είναι καθόλου αμελητέο το γεγονός ότι η ψήφος των πολιτών επηρεάζεται από την
οικονομία (μαζί με την ακρίβεια), το κυπριακό, τη διαφθορά και το μεταναστευτικό. Αυτό υποχρεώνει τα
κόμματα να προσανατολίσουν το πρόγραμμά τους σε αυτούς τους τομείς και ιδιαίτερα στα βασικά
προβλήματα της καθημερινότητας.
Οι προδιαγεγραμμένες από τις μετρήσεις εκπλήξεις για τις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου, αφορούν
κυρίως το Άλμα και την Άμεση Δημοκρατία -ως νεοπαγή κόμματα- τα οποία κερδίζουν σε πολλαπλά
επίπεδα: το πρώτο επίπεδο είναι ότι εισέρχονται στην νέα σύνθεση της Βουλής, με βάση τις τάσεις των
δημοσκοπήσεων. Το δεύτερο είναι ότι και οι δύο, κυρίως το Άλμα, φέρονται να εισέρχονται με ποσοστά
κοντά ή και πάνω από το 10%. Το τελευταίο φαίνεται να ισχύει περισσότερο για το Άλμα, και λιγότερο
για την Άμεση Δημοκρατία.
Ένα τρίτο στοιχείο είναι ότι για πρώτη φορά, ένα νεοσύστατο κόμμα του
κέντρου, το ΑΛΜΑ, αγγίζει σε ποσοστά το ΕΛΑΜ για την τρίτη θέση κάτι το οποίο θεωρείται εφικτό,
όπως παρουσιάστηκε και από τη δημοσκόπηση του «Φιλελεύθερου», τον Απρίλιο. Το πιο σημαντικό,
όμως, μιλώντας για το Άλμα, είναι ότι καταφέρνει να παρουσιαστεί ως ο βασικός πόλος στον κορμό του
κεντρώου χώρου στο πολιτικό σκηνικό, απομακρύνοντας το ΔΗΚΟ ως τον ηγέτη του κέντρου τα
τελευταία πενήντα έτη. Πλέον, ο Νικόλας Παπαδόπουλος έχει έναν μεγάλο ανταγωνιστή, τον Οδυσσέα
Μιχαηλίδη, ο οποίος αναμένεται να είναι ο νικητής από αυτή την μάχη. Είναι ένα στοιχείο το οποίο δεν
μπορεί να παραλειφθεί. Τέλος, όσον αφορά το ΕΛΑΜ, το διψήφιο ποσοστό που ενδεχομένως να
αποκτήσει το βοηθά να συμμετέχει περισσότερο στις αποφάσεις της κυβέρνησης, δεδομένου ότι
αυτοπροσδιορίζεται ως ένα δεξιό σχήμα, θολώνοντας την εικόνα για τις πραγματικές του προθέσεις.
Ωστόσο, για τον μήνα Μάη, υπήρξαν μερικές ανακατατάξεις για το ΔΗΚΟ, την ΑΔΚ, το ΑΛΜΑ και το
Volt, που δεν μπορούν να αγνοηθούν, και με βάση τις καταγγελίες Δρουσιώτη για την υπόθεση «Σάντυ»,
που καταρρίφθηκαν, ζημιώνοντας, εν μέρει, την πορεία του Volt, και έτερων αντισυστημικών
σχηματισμών που βασίστηκαν σε αυτούς τους ισχυρισμούς του δημοσιογράφου, ενισχύοντας ελαφρώς τα
τρία συστημικά κόμματα. Από την άλλη, το ΔΗΚΟ, κατάφερε να βγει, σε έναν βαθμό, από την αδράνεια
που το κατέβαλε, δεδομένης της παρουσίας του Άλματος ως επικρατέστερο διεκδικητή για την τρίτη
ρυθμιστική θέση και την ηγεσία του (Μακαριακού) Κεντρώου χώρου, επειδή ακριβώς προσπάθησε να
επικοινωνήσει ακόμα περισσότερο με το ίδιο το Άλμα, αντιμετωπίζοντάς το σε τηλεμαχίες,
με την μία εξαυτών και σε προσωπικό επίπεδο μεταξύ Μιχαηλίδη και Παπαδόπουλου, κάτι που ευνόησε τον τελευταίο.
Για την Άμεση Δημοκρατία Κύπρου και τον Φειδία Παναγιώτου, ισχύει το ότι είναι ένα κόμμα με
περιορισμένη κοινωνική δράση προεκλογικά, δημιουργώντας, οι υποψήφιοί του, βίντεο για τα
προβλήματα που υπάρχουν στην Κύπρο, χωρίς ιδιαίτερη παρουσία μέσα στον κόσμο. Από εκεί και πέρα,
όμως, από την ανάδειξη των προβλημάτων, μέχρι την επίλυσή τους θέτοντας ως βάση ένα ολοκληρωμένο
πρόγραμμα σε όλους τους τομείς, απέχει αρκετά, και είναι κάτι που υστερεί εδώ η ΑΔΚ. Αυτό που
ενισχύει την παρουσία του Φειδία, ιδιαίτερα στο μέλλον, και όχι την Άμεση Δημοκρατία στην ολότητά
της με βάση τις δημοσκοπήσεις του Μαΐου, είναι ότι αποφάσισε να στραφεί περισσότερο σε μία πολιτίκ
και κομματίκ κατάσταση εν σχέσει με το προηγούμενο διάστημα, αφήνοντας στην άκρη την μη ιδιαίτερη
σχέση του με την πολιτική, σε έναν αρκετά μεγάλο βαθμό.
Συνοψίζοντας, το ασταθές κομματικοπολιτικό σκηνικό και οι μεγάλες αναδιατάξεις, προκαλούν έντονο
ενδιαφέρον, μαζί με τις δυνητικές κομματικές συμμαχίες που θα προκύψουν μέσα στην Βουλή για την
ανάδειξη του Προέδρου αυτής. Ωστόσο, αυτός ο κατακερματισμός μπορεί να αποβεί καταστροφικός για
τα παραδοσιακά κόμματα, αλλά και να παρουσιαστεί ως ευκαιρία για περαιτέρω συνεργασίες με τους
νέους κομματικούς σχηματισμούς σε καίρια θέματα που αφορούν τους πολίτες, όπως οι εκποιήσεις
ακινήτων, το Κυπριακό και την οικονομία. Το αν θα τα καταφέρουν στη βάση προγραμματικών
συγκλίσεων και σε ποιον βαθμό, συναρτάται με τις αποφάσεις των εκάστοτε ηγεσιών και των
κοινοβουλευτικών ομάδων που θα προκύψουν, αλλά και με τη διάθεση παραμερισμού των παλαιών
κομματικών αγκυλώσεων. Για αυτό, ο Κύπριος πολίτης έχει μία μεγάλη ευκαιρία να διαμορφώσει τον νέο
χαρακτήρα της πολιτικής ζωής αυτού του τόπου, και αυτό καθιστά ιδιαίτερης σημασίας τις προσεχείς
εκλογές. Το νέο τοπίο που θα προκύψει, θα οδηγήσει τον τόπο σε ένα ιδιαίτερα σύνθετο διεθνές
περιβάλλον και θα κληθεί να αντιμετωπίσει πολύπλοκες προκλήσεις.
βαθμό με το αντίστοιχο ασταθές κομματικοπολιτικό σκηνικό της Ελλάδος κατά την περίοδο του
Απριλίου-Μαΐου 2012, μελετώντας τις κυπριακές δημοσκοπήσεις για τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές
της 24ης
Μαΐου, αλλά και τη γενικότερη κοινωνικοπολιτική κατάσταση μέσα από τα ευρήματα μεταξύ
Ιανουαρίου-Μαΐου. Τα βασικά χαρακτηριστικά, είναι:
1) Ο κατακερματισμός του παραδοσιακού δίπολου κεντροδεξιάς-προοδευτικής αριστεράς και,
συγκεκριμένα, ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ, με ποσοστά που κυμαίνονται μεταξύ 18-22%.
2) Η σημαντική υποχώρηση του ΔΗΚΟ ως ο μοναδικός κεντρώος και παραδοσιακός τρίτος μεγάλος
πόλος, εξαιτίας της εμφάνισης του Άλματος, κάτι που ισχύει και για την ΔΗΠΑ, την ΕΔΕΚ και τους
Οικολόγους.
3) Η άνοδος της ακροδεξιάς β’ βαθμού, με κορμό το ΕΛΑΜ.
4) Η εμφάνιση των τριών νεοπαγών κομμάτων, Άλμα, Άμεση Δημοκρατία και Volt, που διεκδικούν με
αξιώσεις την είσοδό τους στην βουλή, προκαλώντας σημαντικές φθορές στα τέσσερα παραδοσιακά
κόμματα.
5) Η μεγάλη δυσαρέσκεια και καχυποψία των Κυπρίων πολιτών απέναντι στη λειτουργία της δικαιοσύνης
(73%, σύμφωνα με την τελευταία μέτρηση του Μαΐου της RAI Consultant για λογαριασμό του Alpha
Κύπρου). Επίσης, δεν είναι καθόλου αμελητέο το γεγονός ότι η ψήφος των πολιτών επηρεάζεται από την
οικονομία (μαζί με την ακρίβεια), το κυπριακό, τη διαφθορά και το μεταναστευτικό. Αυτό υποχρεώνει τα
κόμματα να προσανατολίσουν το πρόγραμμά τους σε αυτούς τους τομείς και ιδιαίτερα στα βασικά
προβλήματα της καθημερινότητας.
Οι προδιαγεγραμμένες από τις μετρήσεις εκπλήξεις για τις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου, αφορούν
κυρίως το Άλμα και την Άμεση Δημοκρατία -ως νεοπαγή κόμματα- τα οποία κερδίζουν σε πολλαπλά
επίπεδα: το πρώτο επίπεδο είναι ότι εισέρχονται στην νέα σύνθεση της Βουλής, με βάση τις τάσεις των
δημοσκοπήσεων. Το δεύτερο είναι ότι και οι δύο, κυρίως το Άλμα, φέρονται να εισέρχονται με ποσοστά
κοντά ή και πάνω από το 10%. Το τελευταίο φαίνεται να ισχύει περισσότερο για το Άλμα, και λιγότερο
για την Άμεση Δημοκρατία.
Ένα τρίτο στοιχείο είναι ότι για πρώτη φορά, ένα νεοσύστατο κόμμα του
κέντρου, το ΑΛΜΑ, αγγίζει σε ποσοστά το ΕΛΑΜ για την τρίτη θέση κάτι το οποίο θεωρείται εφικτό,
όπως παρουσιάστηκε και από τη δημοσκόπηση του «Φιλελεύθερου», τον Απρίλιο. Το πιο σημαντικό,
όμως, μιλώντας για το Άλμα, είναι ότι καταφέρνει να παρουσιαστεί ως ο βασικός πόλος στον κορμό του
κεντρώου χώρου στο πολιτικό σκηνικό, απομακρύνοντας το ΔΗΚΟ ως τον ηγέτη του κέντρου τα
τελευταία πενήντα έτη. Πλέον, ο Νικόλας Παπαδόπουλος έχει έναν μεγάλο ανταγωνιστή, τον Οδυσσέα
Μιχαηλίδη, ο οποίος αναμένεται να είναι ο νικητής από αυτή την μάχη. Είναι ένα στοιχείο το οποίο δεν
μπορεί να παραλειφθεί. Τέλος, όσον αφορά το ΕΛΑΜ, το διψήφιο ποσοστό που ενδεχομένως να
αποκτήσει το βοηθά να συμμετέχει περισσότερο στις αποφάσεις της κυβέρνησης, δεδομένου ότι
αυτοπροσδιορίζεται ως ένα δεξιό σχήμα, θολώνοντας την εικόνα για τις πραγματικές του προθέσεις.
Ωστόσο, για τον μήνα Μάη, υπήρξαν μερικές ανακατατάξεις για το ΔΗΚΟ, την ΑΔΚ, το ΑΛΜΑ και το
Volt, που δεν μπορούν να αγνοηθούν, και με βάση τις καταγγελίες Δρουσιώτη για την υπόθεση «Σάντυ»,
που καταρρίφθηκαν, ζημιώνοντας, εν μέρει, την πορεία του Volt, και έτερων αντισυστημικών
σχηματισμών που βασίστηκαν σε αυτούς τους ισχυρισμούς του δημοσιογράφου, ενισχύοντας ελαφρώς τα
τρία συστημικά κόμματα. Από την άλλη, το ΔΗΚΟ, κατάφερε να βγει, σε έναν βαθμό, από την αδράνεια
που το κατέβαλε, δεδομένης της παρουσίας του Άλματος ως επικρατέστερο διεκδικητή για την τρίτη
ρυθμιστική θέση και την ηγεσία του (Μακαριακού) Κεντρώου χώρου, επειδή ακριβώς προσπάθησε να
επικοινωνήσει ακόμα περισσότερο με το ίδιο το Άλμα, αντιμετωπίζοντάς το σε τηλεμαχίες,
με την μία εξαυτών και σε προσωπικό επίπεδο μεταξύ Μιχαηλίδη και Παπαδόπουλου, κάτι που ευνόησε τον τελευταίο.
Για την Άμεση Δημοκρατία Κύπρου και τον Φειδία Παναγιώτου, ισχύει το ότι είναι ένα κόμμα με
περιορισμένη κοινωνική δράση προεκλογικά, δημιουργώντας, οι υποψήφιοί του, βίντεο για τα
προβλήματα που υπάρχουν στην Κύπρο, χωρίς ιδιαίτερη παρουσία μέσα στον κόσμο. Από εκεί και πέρα,
όμως, από την ανάδειξη των προβλημάτων, μέχρι την επίλυσή τους θέτοντας ως βάση ένα ολοκληρωμένο
πρόγραμμα σε όλους τους τομείς, απέχει αρκετά, και είναι κάτι που υστερεί εδώ η ΑΔΚ. Αυτό που
ενισχύει την παρουσία του Φειδία, ιδιαίτερα στο μέλλον, και όχι την Άμεση Δημοκρατία στην ολότητά
της με βάση τις δημοσκοπήσεις του Μαΐου, είναι ότι αποφάσισε να στραφεί περισσότερο σε μία πολιτίκ
και κομματίκ κατάσταση εν σχέσει με το προηγούμενο διάστημα, αφήνοντας στην άκρη την μη ιδιαίτερη
σχέση του με την πολιτική, σε έναν αρκετά μεγάλο βαθμό.
Συνοψίζοντας, το ασταθές κομματικοπολιτικό σκηνικό και οι μεγάλες αναδιατάξεις, προκαλούν έντονο
ενδιαφέρον, μαζί με τις δυνητικές κομματικές συμμαχίες που θα προκύψουν μέσα στην Βουλή για την
ανάδειξη του Προέδρου αυτής. Ωστόσο, αυτός ο κατακερματισμός μπορεί να αποβεί καταστροφικός για
τα παραδοσιακά κόμματα, αλλά και να παρουσιαστεί ως ευκαιρία για περαιτέρω συνεργασίες με τους
νέους κομματικούς σχηματισμούς σε καίρια θέματα που αφορούν τους πολίτες, όπως οι εκποιήσεις
ακινήτων, το Κυπριακό και την οικονομία. Το αν θα τα καταφέρουν στη βάση προγραμματικών
συγκλίσεων και σε ποιον βαθμό, συναρτάται με τις αποφάσεις των εκάστοτε ηγεσιών και των
κοινοβουλευτικών ομάδων που θα προκύψουν, αλλά και με τη διάθεση παραμερισμού των παλαιών
κομματικών αγκυλώσεων. Για αυτό, ο Κύπριος πολίτης έχει μία μεγάλη ευκαιρία να διαμορφώσει τον νέο
χαρακτήρα της πολιτικής ζωής αυτού του τόπου, και αυτό καθιστά ιδιαίτερης σημασίας τις προσεχείς
εκλογές. Το νέο τοπίο που θα προκύψει, θα οδηγήσει τον τόπο σε ένα ιδιαίτερα σύνθετο διεθνές
περιβάλλον και θα κληθεί να αντιμετωπίσει πολύπλοκες προκλήσεις.
#SerresParatiritis
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πόλεμος εκατομμυρίων στον Δήμο Σερρών: Νόμιμες οι απευθείας αναθέσεις, αλλά πού είναι το αποτέλεσμα;
